Hey iedereen

Ik ben Dimitri, of zoals de meeste onder jullie mij kennen, Maaike's vriendje. Om een of andere reden had ik beloofd een blogpost te maken. Jeweetwel, dat jullie een objectieve kijk hebben op de dingen hier. Zonder verhalen over prinsessen en pony's overgoten met roze en glitters.

De Engelse rijden aan de verkeerde kant van de weg en hun uurwerk staat allemaal fout. Slechts één van mijn vele observaties hier. Andere: Ze zijn luidruchtig en drinken veel wodka. O en ze praten allemaal Engels. Mijn verblijf was hier verder wel uitstekend. Ik kwam toe op Edinburgh Airport zonder dat ik in aparte kamertjes gefouilleerd werd op niet bestaande explosieven of drugs en nam een taxi naar het hotel waar een knap blondje op mij zat te wachten. De taxichauffeur hield wel van een babbeltje (hoe cliché) en raadde mij een bezoekje aan Edinburgh Castle en wat whiskey aan. Het eerste hebben we eens van ver bekeken, het tweede heb ik wat beter onderzocht. Ook de befaamde Schotse frisdrank 'IRN BRU' (IRON BREW) heb ik eens gesmaakt (bubblegumsmaak bah). Mijn eerste Whopper (Burger King) werd ook gesmaakt.

Na een heleboel avonturen en een treinreisje over de grens kwamen we aan in Newcastle (tweede whopper yum!). Maaike haar peda is heel leuk, best groot (voor studenten) met een supersmerige keuken. Soit na wat cadeautjes uit te pakken (ze heeft wat flairs en een seizoentje Gilmore Girls gekregen) waren we gesettled. Dus we verkennen Newcastle wat, hangen de toerist uit enzovoorts. Ik heb ondertussen al een aanvaring gehad met het openbaar vervoer. Een onbeleefde buschauffeur die aan mijn Maaike haar ticketjes niet wou geven, maar geen nood, na wat sterke argumenten van mijn kant (we didn't get any tickets maaaaaaaan) en wat wrevel van zijn kant (vooral veel gemompel en in zijn gezicht wrijven =/) kregen we ze toch mee.

Op een gegeven moment gingen we naar een marktje aan de Tyne en keken we wat rond (cupcakes voor Maaike!). Toen zag ik een standje die pikant spul (saus) verkocht. Er stonden een stuk of acht flesjes gerangschikt op sterkte. Gaande van Naughty tot KICKASS. Nu in mijn misplaatste nederigheid trok ik mijn neus eens op voor de eerste zeven en stapte rechtstreeks naar nr acht. Er stond een bakje koekjes naast en voor elke fles stond een potje om eens te proberen. Had ik toen geweten dat ik een hele nieuwe wereld van pijn ging ontdekken had ik misschien iets langer getwijfeld. Maar helaas in mijn onwetendheid, pakte ik een minuscuul puntje op mijn koekje en werkte het naar binnen. De verkoper had mij in het snotje en keek verwachtingsvol naar mijn gezicht. Dit is wat hij kreeg:

Ik keek hem recht in de ogen en stapte weg van zijn kraampje met die uitdrukking. Dan ben ik beginnen gillen, een sloot frisdrank binnengegoten (had ik gelukkig op zak) en wanhopig geprobeerd het spul van mijn tong af te wrijven met mijn handen. De hele tijd stond Maaike gewoon naar mij te kijken met een 'wat is uw probleem'-gezicht terwijl ze haar enorm roze en glinsterende cupcake opat. Voor de ongelovigen breng ik een flesje mee met dat spul.

Momenteel staat mijn tas al gepakt want morgen vertrek ik :( Maar ik ga nog één anekdote met jullie meedelen en dan is dit hier gedaan. We waren naar een supergroot winkelcentrum (shoppen duh) gegaan en er was een IKEA in de buurt. Nu omwille van zakelijke redenen besloten we een bezoekje te brengen (we hadden nog een kussentje nodig en IKEA is zo wat de beste winkel ooit, met de beste klantenservice ooit, zeker die van Gent /sluikreclame). En op het werk hebben wij een muur waar wij foto's ophangen van de collega's die een buitenlandse IKEA bezoeken en op de foto gaan met een medewerker vandaar. Nu wil ik ook wel eens op die muur hangen dus wij gaan dan eens naar de Customer Service om te vragen of ze eens op de foto willen. Foto's pakken in een IKEA in de UK is blijkbaar een zaak van nationaal belang ofzo want die buitenlandse collega van mij (of was ik de buitenlandse collega hier? Of allebei? Hmmm.) moest aan haar verantwoordelijke EN aan de verantwoordelijke van de security vragen of het ok was. Het was uiteindelijk ok.

Mijn deel van het verhaal is al gedaan en morgen zit ik al terug in ons belgenlandje. Het enige spijtige daaraan is dat ik mijn liefje niet kan meepakken :(