Het is alweer een poosje geleden, maar dat heeft allemaal te maken met mijn dagboek… Ja, je leest het goed, dat is inderdaad een reden waarom er geen berichtje op de blog kwam, want ik had het voorbije weekend (van vrijdag t.e.m. maandag) het genoegen om hier in Newcastle mijn mama en papa te verwelkomen.
Nu kan je denken: ‘Zou er dan niet net wél een berichtje moeten komen, met wat je tijdens die dagen gedaan hebt?’ en daarop kan ik enkel zeggen dat je groot gelijk hebt, want de dagen waren goed gevuld. Dit is echter het punt waar het dagboek tussenbeide komt. Ik was ’s avonds (tegen dat ik terug op mijn kamer was) meestal zo moe dat ik nog snel een verslagje van de dag typte, maar het niet neerschreef in mijn boek. Zo komt het dus dat ik de voorbije dagen heel wat inhaalwerk te gaan had en de blog wat uitgesteld werd (shame on me). Nu ik weer (of toch bijna) op schema zit, kan ik jullie nu helemaal inlichten!
De vrijdag was ik na iets meer dan zeven weken uiteraard heel blij om mijn ouders terug te zien! Na die tijd hadden we natuurlijk ook wel wat te vertellen en dat konden we doen in hun hotelkamer, maar ook in de straten van Newcastle en tijdens het eten in de New York Italian. Ze brachten voor mij ook een voorraad snoepjes en chocolade mee, genoeg om de rest van de tijd hier door te komen! (Een dankjewel aan moe en paps, zus en meme .) Na een korte rondleiding in mijn Hall en de kamer waar ik dezer dagen verblijf, zat de eerste dag (ofja, avond) er al op!
De zaterdag namen we in de voormiddag de tijd om het shopping centre te doorkruisen en daarna sprongen we op de trein naar Haltwhistle, want Hadrian’s Wall stond op het programma (jej!). Eenmaal daar toegekomen hadden we een uurtje speling vooraleer de bus kwam. Waar hij precies ging stoppen, wisten we echter niet en dus brachten we eerst een bezoekje aan de Tourist Information. Daar kwamen we net op tijd toe, want ze stonden op het punt om te sluiten. We hadden veel geluk dat we onze vraag nog konden stellen, want de informatie die ik in Newcastle gekregen had, klopte niet. De bus die we hadden doorgekregen rijdt niet meer, maar gelukkig hadden we een alternatief.
Tegenover die Tourist Information was er een winkeltje en dus gingen we naar daar om pistolets en beleg. We hadden ook nog wat extra drank nodig, want we hadden enkel een literfles water mee. We kwamen bij de drankafdeling, zagen appelsap staan en namen dat mee. Terwijl we op de bus wachtten, begonnen we te eten. Paps nam een paar slokken van het appelsap. Zijn conclusie: ‘wel heel erg gesuikerd’. Ik nam de fles over, rook er eens aan (inderdaad, dat rook best suikerachtig) en nam ook een slok. Mijn conclusie: ‘het is precies siroop’. Tot slot is was mama aan de beurt en zij kon enkel bevestigen. Dan namen we maar een kijkje op de achterkant van de fles en daar vonden we een hokje ‘bereidingswijze’ terug… Hetgeen we mee hadden bleek geen appelsap te zijn, maar een soort grenadine… Heel erg gesuikerd en behoorlijk siroopachtig waren dus de juiste conclusies…
In elk geval, om over te springen naar het meest belangrijkste van de dag: iets voor tweeën konden we dan beginnen aan onze verkenning van Hadrian’s Wall! We kwamen eerst lans the Housesteads Roman Fort en konden dan genieten van de fantastische verzichten aan de muur! Uiteraard staan heel wat van die beelden vereeuwigd op foto (mijn fototoestel had heel wat werk en heeft zo’n 240 keer mogen flitsen).
Helaas ging ik die avond een vreselijke nacht tegemoet (heel veel lawaai van 4:00 tot 5:30 en sowieso al een uur minder slaap door de overschakeling op zomeruur) en dus was ik de dag erna net iéts minder wakker…
Gelukkig hadden we ook op zondag weer voldoende om handen om me wakker te houden! In de voormiddag bracht ik mijn mama en papa naar het marktje aan de quayside en kon ik hen zo ook meteen de bruggen tonen. We kwamen er langs het kraampje waar ik van Nick een sleutelhanger gekregen had (die twee dagen later helaas kapot was) en ik kreeg een nieuwe! Het is identiek dezelfde, maar alleen de grotere versie (in de hoop dat deze langer intact blijft).
Daarna gingen we naar een elektronicawinkel. Paps kon geen foto’s meer trekken, doordat het kleine kaartje vol was en dus gingen we een groter kopen. Eenmaal hij opnieuw foto’s wou trekken, merkte hij echter dat er een error werd weergegeven… Het fototoestel is waarschijnlijk te oud en hij kon het kaartje niet lezen…
In de namiddag was het plan om naar de zee te gaan. En daar hebben we toch wel wat voor mogen rondlopen… We wilden metroticketjes kopen, maar dat kan enkel met muntstukken die wij niet hadden. Normaalgezien kan je je briefjes wisselen aan een automaat, maar die was ‘out of order’ en dus werden we naar de winkels in het station gestuurd. Daar wou niemand onze vijftien pond wisselen en dus was onze laatste hoop het hotel. Gelukkig waren ze daar meteen bereid om ons van de nodige muntjes te voorzien!
Eenmaal we dan aankwamen in Tynemouth, zagen we dat er daar een rommelmarktje was en dus liepen we eerst daar even rond. Daarna kwamen we langs the Castle and Priory en liepen we wat verder naar een vuurtoren. Na een heerlijk warm drankje in een leuke taverne, keerden we dan terug richting centrum.
En toen zaten de dagen met mijn ouders er al bijna op! Maar gelukkig had ik nog de maandag om hen mee te nemen naar Edinburgh!
Terwijl mijn papa al wat ging wandelen, bezochten mijn mama en ik het kasteel (dat zeer zeker de moeite waard was) en daarna volgden we The Royal Mile tot aan het Schotse ‘buitenverblijfje’ van de Queen (dat er ook zeer zeker mag zijn). We gingen ook een winkeltje binnen met kasjmieren sjaals, paps paste een jas (maar die had een te moeilijke rits ) en we namen een kleine doedelzak mee (waar we later jammer genoeg geen geluid uit kregen, geen idee of het aan de doedelzak lag of aan ons )! Daarna liepen we nog een klein beetje verder vooraleer we weer op de trein stapten.
De dagen zijn heel snel gegaan en ik heb er van genoten!
Dus dankjewel moe en paps voor het bezoekje en de zeer aangename tijd!
Zoen
Lisa
Geen opmerkingen:
Een reactie posten